Deze vossenjacht is mede mogelijk gemaakt door:

De keuring van de lokatie:

De bekers:

De Jacht:

Bedankt voor een geweldig vossenjaar!

Koning Winter heeft zich aangemeld in Nederland en dat is te merken. Het is de hele dag al koud. We kleden ons goed aan voor vanavond, want met een kettingvos staan we regelmatig buiten... hopen we... toch eigenlijk ook weer niet, brrrr.

Om kwart over zeven gaan we met z'n drieën richting Spokedam, Rocky mag ook weer mee vandaag. Er staat (zoals gewoonlijk) al een ploegje vossenjagers. Klaas verontschuldigde zich meteen dat hij de wisselbeker vergeten was. Ik begrijp best dat je moeilijk afstand kan doen, maar het moet echt Klaas!
We hebben een klein ploegje dit keer, acht auto's. Gezellig, maar acht vossen gaan we vast niet redden, daar is de groep net iets te groot voor.

Gerjan en Tinet bijten het spits af. Ik schrijf ondertussen de kilometerstanden van de overige deelnemers op en maak een paar foto's.. zo goed en zo kwaad als het kan, slecht licht en koude vingers doen niet echt goed aan mooie foto's.
We kunnen gaan! We gaan rustig aan peilen, want wie het laatst aankomt wacht het minst lang! We rijden, net als veel anderen richting de Hoeve. Bij de kruising Vinkegavaartweg en Hoeveweg draaien we langzaam de Hoeveweg in, de meter stijgt en we laten een andere jager die een volledig rondje draait achter ons. Dat scheelt alweer een paar meter!! In het "centrum" van de Hoeve willen we nog even peilen, maar natuurlijk is dan het signaal net uit de lucht, we wachten om zo zeker te weten welke kant we op moeten. Wanneer het signaal weer te horen is draaien we, wederom langzaam, de Jokweg op. En weer stijgt het signaal. We krijgen een donkerbruin (of in dit geval, een ijskoud) vermoeden dat ze op een plekje staan waar we al eerder zijn geweest. We rijden richting Noordwolde / Rode Dorp en de meter zegt ons dat we de goede kant op gaan. Wibo weet het nu zeker, ze staan aan het Molenbuurtsterlaantje waar inderdaad kortgeleden ook al eens iemand stond met de kettingvos. We komen als tweede binnen, Edwin en Wiljan waren ons voor. Zij zijn alweer vertrokken naar de volgende vossenstek. Langzaam druppelen de jagers binnen, maar voor sommige is het, ondanks dat de plek wel bekend moet zijn toch niet zo makkelijk.

Wanneer iedereen binnen is geven Gerjan en Tinet het spreekwoordelijke stokje door aan Edwin en Wiljan. Wij peilen weer richting Noordwolde / Rode Dorp. Omdat Kor wat problemen met zijn s-meter had besluiten wij bij de 'rotonde van Noordwolde' even richting huis te gaan om een s-meter te halen voor Kor, mocht dat nodig zijn. Het kost ons wel een paar extra kilometers, maar ach.. meedoen is belangrijker dan winnen ;) En we vinden het jammer wanneer iemand zou moeten afhaken. We vervolgen onze weg richting Zandhuizen en bij het café doen we een peiling. We gaan de Zandhuizerweg op. Wibo heeft het idee dat ze bij het Bekhofgat of de Oude Linde staan. OP de kruising Zandhuizerweg Bekhofweg draaien we richting Oldeberkoop, de getallen op de meter stijgen, we gaan goed! Bij het Bekhof gat staan ze niet, daar zijn de s-punten nog te laag voor. We rijden door richting Oldeberkoop. Bij de provinciale weg draaien we voor de verandering maar eens een heel rondje, maar de richting blijft onveranderd. Nadat we de Deddingabuurt afgereden zijn gaan we rechts richting Nijeberkoop, de punten op de meter lopen op we moeten er haast zijn. Als laatste jager komen we aan bij Edwin en Wiljan en kunnen dus meteen door naar de volgende vos, Sjors-Jan, Femke en Alysa.

Op het parkeer terrein waar de vorige vos zijn plekje had kunnen we meteen al een leuke peiling doen, we moeten immers de auto keren om weer op pad te gaan, maar we komen de parkeerplaats maar moeilijk af. De niet nader te noemen jagers in een zwarte VW station lijken maar niet te kunnen beslissen welke kant ze op moeten, het zorgt voor enig oponthoud, maar ach.. het kost ons geen (kilo)meters. We rijden richting Oldeberkoop en na een peiling bij het Kanon in Oldeberkoop besluiten we een beetje gas op de plank te doen en zonder een tussentijdse peiling rijden we naar de rotonde van Oudehorne. Daarna nemen we de weg die in het verlengde doorloopt aan de Oldeberkoperweg, Rozenbergswijk. Ook deze rijden we helemaal uit, bij het Verfboertje zullen we een volgende peiling gaan doen. Gaan we links of gaan we rechts? Rechtdoor, wat we het liefst zouden doen, kan niet, dus we moeten een keuze maken. We wachten tot het signaal weer te horen is en doen een peiling. We besluiten links te gaan om daarna de eerste weg rechts te nemen. Maar dat valt een beetje tegen, de eerst weg is een eigen weg met brievenbussen, daar kunnen we dus niet in. We twijfelen of we wel de goede beslissing genomen hebben, toch vervolgen we onze weg richting Bontebok. De weg maakt een gunstige bocht, maar we zijn nu wel een stukje van het signaal af gereden, we gaan dus rechts de Oude Singel op om weer een beter signaal te krijgen. Voor ons rijden Kor en Michael, ook zij hebben schijnbaar een oplopende s-meter. Wibo en Kor grappen wat over de bak "Hier rechts Kor", maar er is geen weg naar rechts, dus Kor rijdt door. Hij heeft niet gezien dat links wel een weg is! We draaien langzaam het onverharde, nou jah.. onverhard is het natuurlijk niet met deze temperaturen, we rijden het bevroren zandpad op. Het is een beetje oppassen waar je rijdt, maar het gaat. We hadden gezien dat één auto ons voor was gegaan op dit pad en toen we bij een inham kwamen (waar niet alles bevroren was, hè Kor!) zagen we Sjors en zijn dames staan. We waren als eerste binnen! Onvoorstelbaar, we hadden zo het idee dat we qua tijd lang onderweg waren geweest. Kort na ons kwamen ook Kor en Michael binnen met rare aanhangsels aan de Scorpio (Ford zeker?!!).

Na een heel klein slippertje op het niet bevroren zandpad konden wij onze vossenstek gaan zoeken. We reden de Oude Singel af en namen op de Gorredijksterweg meteen de eerste afslag rechts. Wibo had een leuk idee om bij een camping daar aan het water te gaan staan. Maar met 3 kilometer op de teller vond ik dat toch wat te dichtbij. We reden verder langs groenverlichte wegen richting Gorredijk, terwijl we er van overtuigd waren dat we richting Jubbega gingen! Hoezo topografisch onderlegd, daar hebben we tegenwoordig navigatie voor toch?!! Maar goed, we reden Gorredijk binnen en stuitten bijna meteen op een wegafzetting. Aahh, dat is altijd leuk! Eens even op de kaart kijken hoe het wegennet in deze buurt eruit zag. De Hendrik Ringenoldusstrjitte lag er voor een deel uit. Via de Wolkammerij, Brouwerij en de Spinnerij konden we precies op het afgesloten stuk komen. We controleerden even of de jagers echt niet via andere wegen bij ons konden komen. Nee, ze moesten echt via het woonerf naar dit plekje Komen. Ow, wat hadden wij een voorpret!! We zetten de auto tussen de 2 containers in zodat ze ons niet zouden kunnen zien vanaf de afzethekken. Het was zover, ons signaal kon erin. Nu was het wachten op de eerste rijders die voor de hekken zouden staan. We maakten een inschatting wie als eerste binnen zou komen. We gokten op Klaas en Oscar, zij hadden een goede gedetailleerde... laptop. Maar ook de Gorredijksters Sjors-Jan en bijrijders en Erik en Aaldert hielden we als kanshebbers. Toch waren het Klaas en Oscar, met daar redelijk snel achterna Rene en Wilfred. Klaas en Oscar stuurden we weer weg om een volgend plekje te zoeken en met Rene en Wilfred stonden we heerlijk te genieten hoe jagers dan weer aan de linkerkant van ons en dan weer aan de rechterkant van ons stonden, maar nog altijd aan de verkeerde kant van de hekken. Uiteindelijk heeft iedereen de weg door de woonwijk gevonden en konden we de laatste vos gaan uitpeilen.

Natuurlijk verwachten we van Klaas en Oscar dat ze een monsterachtig plekje hebben, maar of dat ook werkelijk zo zou zijn gingen we nu beleven. We reden door de woonwijk, waar we nu zelf bijna verdwaalden, naar rotonde op de kruizing van de Stationsweg, Overtoom en Tolhûsleane. Na een peiling op de rotonde vervolgden we onze weg over de Tolhûsleane. Ook Rene en Wilfred hadden dit gedaan bleek later want die kwamen we achterop. De peiling was goed, de s-punten werden steeds meer. Op de kruizing Tolhûsleane, De Streek, Kolderveen en Bûtewei gingen we rechtdoor Kolderveen op. En toen... was er water (niet bevroren dit keer). Rene en Wilfred zaten nog steeds voor ons en sloegen rechts af, wij deden nog even een kleine peiling om er zeker van te zijn dat we de goede keuze zouden maken. Later zou blijken dat dit verre van de juiste keuze was. We denderden achter Rene aan, stuurmans.. euh vrouwskunsten moesten er wel aan te pas komen, wat een *** weg zeg. Gaten en hobbels, niet te zuinig! Inmiddels was er in de verte ook al een auto achter ons komen rijden De bestuurder was zo met het manoeuvreren bezit dat hij vergat dat hij zijn groot licht nog aan had, heel fijn Kor!! ;) .Toen we over het 1 tons bruggetje kwamen werd het toch wel wat zorgelijk. Rene was inmiddels al even uitgestapt om polshoogte te nemen en Kor en Michael waren inmiddels achter ons aangesloten en kort daarop volgden Edwin en Wiljan. In een kort overleg was ik voor terugrijden, Rene wilde het toch nog even een stukje proberen, Edwin reed alweer achteruit (hoever heb je dat gedaan joh?) en Kor keek nog eens op de navigatie in de hoop te zien wat ons te wachten stond. De grote weg afgebeeld op de navi bleek de A7 te zijn.. waar deze "weg" onderdoor zou lopen. Rene had inmiddels ontdekt dat doorrijden toch wel erg spannend zou worden en had na een paar meter de achteruit weer ingeschakeld. Zo gingen we in omgekeerde volgorde weer dat akelige pad over. Ik denk dat we allemaal blij waren dat we weer op een normale weg zaten. We konden dus vanaf de kruizing opnieuw beginnen. Kor en Michael dachten te weten waar ze langs moesten en sloegen links af. Wij hadden zo onze twijfels en deden nog een voorzichtige peiling. Rechts! Dag Kor, dag Michael!! We reden door over De Streek naar de rotonde vlak voor de op- en afrit van de A7 tussen Gorredijk en Tijnje. Daar moesten we nog maar eens goed peilen. Rene en Wilfred reden inmiddels weer voor ons en hadden hetzelfde idee. Zij konden een peiling maken, maar wij hadden natuurlijk pech, het signaal weg! Ondanks dat wij een minuut moesten wachten hadden we bijna gelijktijdig met Rene en Wilfred richting bepaald, terwijl zij alleen maar stil hadden gestaan tijdens dit signaaltje! Zij gingen de Alde Dyk op, wij niet.. om 2 redenen. We wilden niet wéér achter hen aanrijden en we dachten dat wij HET weggetje gevonden hadden waar Klaas en Oscar aan zouden staan, De Walden. Het was een doodlopende weg van aardige lengte, qua s-punten zou het goed kunnen dat ze aan het einde van deze weg staan. We naderden het einde en we zagen nog steeds niks.. behalve de auto´s op de A7 waar we nu vlakbij stonden. Zouden Rene en Wilfred het dan toch bij het juiste eind hebben? We reden het pad weer terug, zonde, dat zijn allemaal extra kilometers. Dan toch maar dezelfde weg nemen die Rene ook had genomen. Op de Alde Dyk komen we de zwarte bus tegen, we gaan er vanuit dat zij de vos gevonden hebben en nu onderweg zijn voor een volgende vossenstek. Wanneer we de Mouwewei, de doodlopende weg die het dan wèl moet zijn, helemaal uitgereden zijn staan we daar alleen... Dit is dus niet het vossenstek! We slaan Google Maps er even op na. Het is tricky, de 2 doodlopende wegen aan de zuidkant van de A7 hebben we beide gehad, aan de noordelijke kant van de A7 is ook een doodlopende weg, De Seagerij, maar.... precies daartussen aan de A7 liggen 2 tankstations met parkeergelegenheid. We hebben dus nog 3 opties. Omdat Klaas en Oscar het ´snelweg kunstje´ al eerder opgevoerd hebben, hopen we dat ze aan De Seagerij staan. We hopen het, want met Klaas weet je het nooit natuurlijk. We zetten de sokken er een beetje in, de navi vertelt de weg, dus opletten hoeft haast niet. Aan het einde van De Seagerij aangekomen zien we daar nog een aantal jagers, Gerjan, Tinet, Edwin en Wiljan. We prijzen ons enigszins gelukkig dat we niet als laatste zijn en maken meteen rechtsomkeert. Ze zitten dus toch op de snelweg, de boefjes! Nu is de vraag aan welke kant, we vermoeden aan de noordkant, maar omdat de oprit Tijnje het dichtst bij is gaan we toch eerst de zuidkant checken... en daar stonden ze... natuurlijk niet. Nu was het niet moeilijk meer, geen navi meer nodig, ook geen s-meter, het doel was zo helder als een ijspegeltje en wij zaten nog steeds lekker warm in de auto! Dus op naar Beetsterzwaag, d´r af en d´r weer op en op een drafje naar tankstation De Vonken! Wonderbaarlijk genoeg waren we niet eens als laatste binnen. Uiteraard was Klaas erg benieuwd naar de kilometer uitslagen, met zijn 79,8 kilometer (jah jammer joh, dat ronden we naar boven af) dacht hij het nog niet zo raar gedaan te hebben. Een snelle berekening van mijn kilometers verklapte dat, ondanks dat we lang onderweg waren geweest bij sommige vossen, wij het beter hadden gedaan dan Klaas en Oscar.. YES !!!

Na het uitrekenen van alle kilometerstanden waren wij weer blij verrast met een 2e plaats, het lijkt weer goed te gaan met ons! Wel kan je goed zien dat degene die vos hebben gestaan toch voordeel lijken te hebben gehad. Overigens vind ik het wel tijd worden Rene, dat jij je kilometerteller eens laat maken, want elke keer minder dan 1 kilometer op een avond rijden begint nu toch wel een beetje op te vallen ;)

Iedereen bedankt voor een geweldig leuke, maar ook koude avond!
Bertina

Voor een ieder die bovenstaande veeeel te lang vond is hier de korte versie:
Leuk, gezellig, koud, 2e, Klaas en Oscar verslagen!

En nu is het tijd voor de foto´s en de uitslag:

Helaas nog geen verslag ontvangen, vrijwilligers kunnen hun belevenissen sturen naar webmaster@noordsevos.nl

Hallo iedereen...

Ja ik kreeg het dit keer op me om een verslag van de vossenjacht te maken nou bij deze zou ik mijn best doen om een verslag te maken. 

Nou het was de eerste keer na een tijd om weer mee te rijden.. We kwamen dus aan op het start en kregen we te horen dat we gelijk vos moesten staan.. Dus wij gauw van Alex een vossenpiep geleend want die hadden we niet. En maar op zoek naar een plekje.. En die hebben we uit eindelijk gevonden.. Toen is het signaal er in gegaan.. Binnen een korte tijd was iedereen zo binnen. Daarna was Edwin de vos.. En die stond weer op het startpunt.. Maar al met al hebben we 7 vossen gedaan bijna iedereen is aan de beurt geweest..Sommige vossen stonden vrij pittig maar toch ging het aardig goed na dat we bijna een jaar niet gevost hadden dus ik was dik tevreden.

Het was een zeer geslaagde avond en was weer super gezellig.

Hoop tot de volgende keer

Groetjes Tinet en Gerjan

Hallo allemaal,

Wegens wéér geen verslag te hebben van de afgelopen jacht zullen wij maar weer over ons hart strijken en de pen ter hand nemen.
De gezelligheid en het succes van de Noordse Vos hebben wij aan de rijders (jullie dus) te danken. Dit geldt natuurlijk ook voor de website, want immers, geen verslagen meer bij de foto’s wordt wel een hele saaie boel.

Alle (spontane) inzendingen, hoe groot of klein dan ook zijn van harte welkom!
           

Het is altijd leuk om vos te mogen staan. We wisten al en hele tijd van te voren waar we de vos wilden neerzetten en volgens ons zou het een moeilijke plek zijn, dus we zaten vol met voorpret!
Maar was het niet buiten die 50 kilometer hemelsbreed? Toch maar even nagekeken. Gelukkig, het mocht.

Zaterdags zag het er allemaal niet te best uit. Regen, regen en nog eens regen. Op buienradar waren de vooruitzichten al niets beter. Hé jammer, we hadden er net zo’n zin in en dan dit kl*t* weer.
Tussen de buien door de vossenkar bij Jan weg gehaald. Om er zeker van te zijn dat de rijders droog zouden kunnen staan besloten we om met de camper die kant op te gaan. Door de partytent aan de luifel vast te knopen creeërden we toch een redelijke tent.

Nou daar gingen we, Rocky mee, nog even langs de winkel voor een kleine traktatie (kaas, worst, frisdrank en euh.. een blik bami). Gelukkig hadden we onze voorpret weer hervonden ondanks de hoosbuien onderweg, want we hadden immers beschutting meegenomen.

Bij ons stekkie aangekomen en elkaar een schouderklopje te hebben gegeven, omdat het toch wel en heeeeele mooie en moeilijk vindbare stek is. Het was inmiddels droog, snel de luifel uit en de rest op bouwen voor dat het weer zou gaan regenen. Het zat ons behoorlijk mee, het klaarde op, de aggregaat en de vossenkar hebben we zover mogelijk op het strand en zo dicht mogelijk bij het water neergezet.

Zo we waren er klaar voor! Haha dit wordt lachen en genieten. We hadden onze stoeltje uitgeklapt en genoten van ons geweldige uitzicht. Perfect, ‘t zonnetje brak erdoor, we hebben even naar boven gekeken en “Dank u wel” gezegd.

Voor onze voeten lag het Zuidlaardermeer met al haar doodlopende weggetjes en doolhofjes daar rond omheen :P.
Inmiddels is het een uur of zeven en we hebben trek, het gasstel gaat aan en  pannetje bami wordt opgezet. Ha!! Wie doet ons wat??!! Het inmiddels vergeten vakantiegevoel kwam weer even helemaal opzetten.

Owja sorry even afgedwaald we waren bezig met een vossenjacht. Al bijna half acht, oei, agregaat snel aanslingeren. Lichte paniek, trek, trek, niets ohw, schakelaartje omzetten op “on”. Trek, trek, broemmmmm. Jah, gelukt! Paar mensen op het strandje een beetje geïrriteerd kijkend, wat een herrie nog voor zoon klein motortje, jammer dan!!
Kijken in het karretje of alles het doet, geweldig die oude apparatuur doet het  altijd weer prima.
Even en belletje gedaan, is het te nemen? ja prima,oke, dan kan het feest beginnen. Nog net optijd. Het wieuw, wieuw , wieuw , wieuw signaal is de ether in.
Zo, de rust inmiddels bij ons wedergekeerd (op het brommen van de stroomvoorziening na).
Even een leuke strandwandeling met de Rocky.

Inmiddels is het 8 uur, tijd om de vossenpiep even los te koppelen en de spreeksleutel er even aan te slingeren, ik lul wat: “goedenavond, welkom rijders bij de Noordse Vos bla bla bla, je kent het wel.nl” enz enz. Dan de rijders even en beetje voeren met de woorden “Vandaag hebben we een moeilijke vos en  hierdoor zal ‘het kaf van de koren gescheiden worden’”. En dat ongeveer twintig keer ;)
Oei, dit spoort aan, je wil immers bij het koren horen en niet bij het kaf toch? Dus enigszins bij bepaalde rijders druk op de ketel gezet.
De piep heeft inmiddels een heel uur uit de speakers van de rijders geschetterd, maar nog steeds in de verste verte geen jagers waarneembaar. Mooi zo, dat is de bedoeling! Je hoopt de eerste rijders zo laat mogelijk te zien, want dan heb je het vosje mooi uitgezet.
Nog maar even de mike pakken. Eerst maar even melden dat we nog steeds niet gekraakt zijn en een kiertje gelaten voor rijders met commentaar. Er waren er en paar bij de wilden weten of ze bij de vos al mooi wat puntjes konden drukken antwoord luidde natuurlijk: “Nee, dik in de ruis en weg gedrukt door buitenlanders!”. Pffff, maar in werkelijkheid kregen we het nu toch al wel en beetje warm, want de signalen waren behoorlijk hard, dus kon het niet lang meer duren voordat de eerste jagers binnen zouden komen.

Na de hint te hebben gegeven, dat wij een luchtballon konden zien vanaf onze stek, de piep er weer in gegooid. Dat het een lastig plekje was bleek wel want het duurde één uur en 17 minuten voor de eerst binnen kwam, namelijk het koren ;). De laatste binnenkomers hebben er twee uren en 43 minuten over gedaan (kaf?). Er waren er zelfs bij die de moed hebben opgegeven en zonder een vos te hebben gezien weer huiswaarts zijn gekeerd.
Toen er mooi wat rijders binnen waren was het een bere gezellige boel, iedereen heeft zijn\haar bevindingen ervaringen en geheimen, foutjes en toekomstplannen wat het vossen betreft met zijn\haar concurrent besproken.
Na en hapje en drankje zijn we de boel weer gaan afbreken en met en zeer tevreden en voldaan gevoel allemaal weer huiswaarts gekeerd.

Het koren, gefeliciteerd!! En voor het kaf, volgende keer beter!!

Klaar voor de start, en daar vertrokken we dan vanaf Spokedam.
Een heel zwak signaal je kon het soms niet eens horen. Per geluk reden we meteen de goede kant op richting Steenwijk toen richting Meppel en het signaal werd langzamerhand beter.
Toen de toeristische route richting Dedemsvaart en af en toe ff een rondje draaien om het signaal uit te pijlen. We waren op den duur Den Ham voorbij toen werd het signaal wel heel sterk. Toen zei Johan in eens HIER RECHTS, ik pal op de rem en gooide het stuur om. Natuurlijk een verkeerde weg in toen reden we op een kasteel af een rechte weg met bulten, maar die bulten waren slecht te zien dus ik klapte daar met die Chevy overheen met de bodem over de grond,tot wel 3 keer toe, en die auto heeft al van die slappe vering, we reden die weg helemaal uit maar toen werd het signaal toch weer iets zwakker, dus maar weer terug, REMMEN!!!!!
Shit te laat weer met de bodem aan de grond weer over de bulten heen :-d
Toen kwamen we weer op de doorgaande weg toen zagen we een bekende auto met gpa antenne op het dak die schoot links het bos in dus daar maar achteraan en ja toen zaten we goed.
He he eindelijk waren we op de plek van bestemming, tijd voor een broodje knakworst.

Groetjes, Adrie.

 
We hebben eerst al een wereldreis gemaakt om bij Spokedam aan te komen, en toen moest het echte werk nog beginnen.

De 1e vos ging de lucht in om ongeveer kwart voor acht. We hebben op de parkeerplaats ernaast een rondje gemaakt om te peilen en jawel, meteen de juiste richting. Let op, richting, het laatste stuk gaf wat verwarring, moeten we nu wel of niet het zandpad op? Nee, daar zullen ze wel niet staan, dachten we.... dus even doorrijden en ja hoor, weer 3 kilometer te ver en ja hoor, ook weer een zandpad, (was wel dezelfde alleen van de andere kant) maar oke, we gingen ditmaal wel voor het zandhappen en zie daar, de eerste vos! Even gezellig kletsen met de rest en natuurlijk op de laatste vossenjager wachten die onderweg even langs de chinees is geweest:)

De 2e vos, waren we niet blij mee, we hebben volgens mij heel de provincie gezien, denk aan De Hoeve, De Blesse, Wolvega, Noordwolde en toen Wilhelminaoord. Onderhand duizelig geworden van het vele rondjes draaien om te peilen, raar hoe een signaal door de bomen kan dwalen, affijn onze plaatsgenoten hebben van hun vossenplaats genoten, bedankt voor de extra kilometers! (kwam doordat wij even moesten omrijden om langs de chinees te gaan)....... en onderweg zagen we trouwens ook een verdachte witte bus geparkeerd staan bij een snackbar........ vast en zeker ook om te peilen....

De 3e vos, zou een pittige zijn werd er gezegd. Maar gezien de 2 eerdere vossen heb ik als bakkenist goed geleerd en ervaring opgedaan, niet in slaap gevallen en op zich waren we daar redelijk vlot en ook meteen aan de goede kant! Het werd buiten al wat frisser en de mensen van de camper hadden zich al opgemaakt voor de nacht en je verwacht daar natuurlijk geen hangjongeren die een vossenjacht doen. Weg met de rust en weg ging de camper. Ik was eigenlijk in mijn nopjes want ik dacht we gaan naar huis!! Niets was minder waar, er kwam nog een 4e vos! Lex wel blij (maar die wist niet dat er wat tegenover zou staan, haha!)

De 4e vos zou een wat makkelijke plek pakken, gelukkig was dat ook zo. En toen werd aan ons DE VRAAG gesteld, om een verslag te schrijven, nou bij deze. Al met al was het weer gezellig met het nodige gezoek. Snel naar huis gereden om thuis nog even een "vosje te peilen"................


Alex en Jolanda

Eindelijk mijn eerste afstandsvos van dit jaar.
Nadat iedereen zich had verzameld konden we gaan starten met vossen.
Ik ging een rondje draaien, maar ik had geen signaal, maar toch proberen. Wij gingen richting Frederiksoord, daar gingen wij een rondje op de rontonde het geluid werd iets beter. En toen maar richting Steenwijk. 
In steenwijk aan gekomen daar maar weer een rondje rontonde gedraait en het geluid werd beter richting de snelweg  toen zijn wij richting Meppel gereden. Bij de afslag Havelte zijn wij van de snelweg afgegaan, dat bleek niet zo`n goed idee te zijn, maar toch door gereden richting Meppel.

In Meppel aan gekomen een rondje draaien, maar daar werd het er niet beter op. Wij hoorden Wibo zegen dat we naar Havelte moesten. Bij de stoplichten zijn wij weer de snelweg weer op gegaan naar de afslag Havelte. In Havelte aan gekomen draaien zoeken en  nog niets toen op een gegeven moment kregen we een tip dat we naar Hoogeveen moesten rijden en dat hebben we gedaan.
Helemaal binnendoor gereden kwamen we op een t-splitsing, konden we kiezen richting Fluitenberg Hoogeveen of richting Echt. Toen besloot ik toch maar naar Echt te gaan want Wibo had nog een tip gegeven, dat ze langs de A37 stonden. Echt dat ligt dichter bij de snelweg. Op de snelweg aan gekomen maar naar Hoogeveen bij de laatste afslag eraf. Ik probeerde richting Hollandseveld en daar het bedrijventerrein op gereden, zoeken en daar werd het signaal beter en op een gegeven moment  had ik door waar ze stonden, maar ik wist niet hoe ik er moest komen. Ik ben weer richting de stoplichten gereden en toen zijn wij toch maar naar Hoogeveen gegaan daar op de grote rontonde ff draaien en ja hoor, daar werd het signaal weer helemaal beter. Ik heb de derde afslag genomen ff door gereden en toen zag ik een paar vrachtauto`s staan, daar moest ik in rijden en aan het einde daar stonden ze! Ik zei "eindelijk gevonden" Daar aangekomen ff uit de auto praatje maken en daarna zijn we weer naar huis gegaan.

Ik vond het wel een moelijke vos voor mij zelf maar toch leuk,  ik zou zeggen tot de volgende vos

Vr gr. Erik en Robert

Eindelijk was het weer zo ver kettingvos van 27 februari, iedereen die weer mee wou doen konden zich weer verzamelen op de startplek bij Spokedam. Na enkele minuten kon de eerste vosser zich verstoppen, waarna na een x-aantal minuten konden ze het signaal starten, dus iedereen kon beginnen.
Na een paar rondtjes peilen, werd ons al gauw duidelijk welke richting we op moesten. Op de rotonde nog even een rondje draaien en ja we moesten rechtdoor, in Olderberkoop. Op de kruissing nog een x peilen, ja we wisten dat we nog steeds rechtdoor moesten.
Op een gegeven moment over de Tjonger nog maar draaien toen werdt het ons al snel duidelijk welke kant we moesten rijden. Op de eerste kruising was ik nog even aan het draaien, Ferry reed rechtdoor, maar ik had zo iets van "nee daar is het niet" dus het weggetje weer in richting de Tjonger.
Klaas was me net even voor, maar maakt niet uit gaat om de km en niet wie het eerste er is. Eenmaal aangekomen bij de eerste vos, even overlegt wie er vos mocht staan, toen mochten wij ons verstoppen.

We zijn richting Heerenveen gereden, over de Schoterlandseweg. Vlak voor Heerenveen op een doodlopende weg hadden wij een leuk plekje gevonden, waar je iedereen die aan zou komen rijden, mooi te kunnen zien.
Toen ons signaal er in mocht, was het al drie kwartier verder. En ja eindelijk mocht onze de piep de lucht in. Binnen een half uur kwam de eerste vosser al binnen, die gelijk weer weg gestuurt om de volgende vos te zijn, dat was Bobo. Na wat geklets bij de vos van ons, werd er gevraagt van "wie is er vos?", toen zei ik van "Bobo" hoorde ik al zeggen van "oe dat wordt weer een moeilijke vos". Bobo kent het daar goed want hij woont daar niet ver van af waar wij vos stonden, maar onze vos bleek aardig pittig te zijn. Voor mijn gevoel was het niet een hele moeilijke vos, maar toch hebben we daar dik twee en half uur vos gestaan. Na wat hints kwamen ze bijna allemaal binnen, op 1 na die zat ergens in het bos en niet wetende precies waar ze heen moesten, maar na telefonisch contact zijn ze toch binnen gekomen. Eindelijk was iedereen binnen, dus zoeken naar de laatste vos!

Het signaal peilde dwars door Heerenveen. Op een gegeven moment, de nieuwbouw in pal achter het station, ja het signaal sprong hard omhoog 30 over 9, maar konden er niet bij. Wij dachten die staat achter de flat van Heerenhage, dus daar heen. En ja hoor... daar stonden ze ook niet! Toen wist ik het, ze staat aan andere kant, dat is toch altijd zo. Dus weer terug hopende de goeie kant op te gaan. Dus over de brug links, en ja hoor daar stond de vos. Er was al 1 binnen, na mij kwamen er nog 2 a 3 auto`s binnen toen duurde het een tijdje. Via de andere kant kon je niet komen met de auto ,toch kwamen er wel een vosser binnen lopen, zonder auto, dus die moesten nog maar even zoeken. We konden Jan mooi horen met zijn auto, het geluid kaatste mooi af op die flat aan de overkant.
Nadat iedereen bijna binnen zijn we naar huis gegaan. En wie komen we tegen op weg naar huis?? Erik, toen heb ik de auto omgedraait en Erik maar even naar de plek geloodst,om toch in de score lijst te komen. Toen zijn we allemaal naar huis gegaan.

Was een leuke vosse avond , moeizaam maar toch leuk gehad

Tot de volgende vos maar weer

Groeten Sjorsjan en de meerijders.